جنجالی که رفت… چالشی که در راه است… سالی که می‌رسد، باز هم خواهد رفت

سومین نوروز هویت درون درحالی می‌رسد که تاثیراش را در زندگی‌ام بیشتر از همیشه حس کرده‌ام . مانند وبلاگ رسمی‌ام که نقش بزرگی در زندگی‌ام داشته و کودکی مرا به جوانی عبور داده است، هویت‌درون نیز مرا به مسیر وارونه‌ای از آن برده. وبلاگ روزمرگی‌های درونی من ِ گی ِ ایرانی، نوجوانی نکرده‌ام را به من برگردانده. من از این عبور و بازگشت راضی‌ام چرا که امروز به تعادل رسیده‌ام. نقش هویت‌درون حتما مثبت بوده اما زمانی که مدیریتش نمی‌کردم  منفی هم می‌شد. مثلا وقتی که ناخواسته خودم را آتش بیار معرکه‌ی قدرت و خودنمایی گروهی متوهم دیدم. نمی شود میل به خودنمایی و نمایش بیش از پیش انسان را گرفت اما ظاهرا در جامعه پنهانی ما با توجه به تمامی پنهان‌کاری‌ها این خودنمایی بیشتر از هر زمان و هر گروه دیگری است. البته به نظر من نتیجه آن دعوا  و سعی به خودنمایی برخی از افراد به نفع جامعه تمام شد. اولا روز تقلیدی از عید صدا، بیشتر مطرح شد به طوری که امسال بیش از سال پیش نسبت به این رویداد واکنش نشان داده شد. ناگفته هم نماند که این روز متاسفانه به شکل دستاوردی درآمده که حفظ آن از اوجب واجبات است! از طرف دیگر عید صدا نیز دوباره زنده شد و سابقه‌ی این عید به جامعه دگرباشان جنسی ایرانی یک هویت و پیشینه‌ی دیگری می‌دهد. این عید از همان فرصت هاست که اگر مدیریت نشود تبدیل به چالش خواهد شد. در همین میانه «دوم مهر» مطرح شد که فکر می‌کنم دیگر منتقدان، موسسان و حامیان جنجال سال نود درمقابل یک‌دیگر قرار نمی‌گرند. هر کس اگر روزی دارد جشن بگیرد و اگر ندارد سکوت کند. این گونه فضای جامعه دگرباش هم متشنج نمی‌شود. از طرف دیگر پرسش‌هایی که روز تقلیدی به وجود آورد و بی‌پاسخی آنها شاید یکی از بزرگترین دستاوردهای جامعه دگرباش باشد. این سوال که روزملی به چه درد می‌خورد خود باعث دو حرکت شد. اول: «خودت کاری کن» و دوم: «کاری بهتر از این کن»

اگر بدون هیچ مخالفت و انتقادی قرار باشد رویدادی شکل بگیرد حتما ناقص است و به زودی خواهد مرد. اشکال در آنجا بود که دوستان ما نه انتقاد را می‌پذیرفتند و نه رفتار مناسب با انتقادات -حتی تندترین آنها- را بلد بودند. برای من جنجال نود یک درس بزرگ بود که اگر روزی به کسی یا گروهی توهینی کردم با بزرگ منشی معذرت خواهی کنم تا انسانیت خودم را به نمایش بگذارم. مثلا اگر گفتم «کون لق» بعدا که به اشتباه خودم پی‌بردم معذرت خواهی کنم. درس دیگر هم یک‌دندگی بود که در یک مساله‌ی کوچک نمود پیدا کرد و حتی شاید دستاوردی بزرگ را با خودرایی و یک‌دندگی به لجن کشید. می‌خواهم در این پایان سال به خودم چند توصیه کرده باشم. اول فکر نکنم عقل کل هستم و بسیار می‌دانم پس هر کاری کرده‌ام بدون اشکال است. دوم اگر کاری کردم و قرار شد کنار بروم تا خودنمایی و خودستایی نشود حتما بر عهد خود بمانم و چشم ناظری از دوست و دشمن برای این کار قائل باشم. سوم پرسش‌های مطرح شده و انتقادات صورت گرفته بر عملکردم را با آرامش جواب بدهم حتی اگر در تنش بیان شده باشند. چهارم سعی کنم با انسان‌هایی که فرافکنی می‌کنند و دیگران را به فرافکنی متهم می‌کنند بحث نکنم و زمانی که محلی برای گفتگو نیست تن به بحث مناظره‌ای ندهم. و پنجم… هم‌قطارهایی مسئول پیدا کنم که نه من را تنها بگذارند و نه در بی‌خردی آنها خودم را تنها ببینم.

با همه‌ی اینها اگر زمان به قبل بازگردد بازهم قرار پارک ساعی را می‌گذارم. اگرچه در قرار پارک ملت روز 17می و اتفاقات بعد از آن حتما رفتاری هدفمندتر باید می‌داشتم. اشکالی ندارد، این تجربه‌ای بزرگ شد برای من که شاید چندین سال دیگر درباره آن بدون هیچ سانسوری بنویسم. تجربه بزرگ‌تر من دور رفتنم در این شش ماه گذشته بود که چندین دلیل داشت. اول فضای مسموم و کثیف گی لایفی بود که در آن نفس می‌کشیدم. لایفی از جوانان وبلاگ نویس که برخی از آنها در عقده‌های جنسی و احساسی دست به هر کار کثیفی زدند. از بازی با احساسات دیگران گرفته تا بی‌اف دزدی و شکستن تابوی هرزگی و دعوت به بی‌اخلاقی جنسی برای نوجوانان لایف (باتوجه به تعریف سکسولژیست‌ها). من توان دیدن و سکوت در مقابل این بی‌اخلاقی‌ها را نداشتم و از طرف دیگر در مباره خودم را تنها می‌دیدم. اما امروز به نگاهی دیگر رسیدم و متاسفانه تاحدی می‌توانم از کنار بی‌اخلاقی‌ها عبور کنم و البته شاید بتوانم تنهایی به مبارزه بپردازم. این پست معنی بازگشت من به لایف نیست چرا که هنوز آمادگی بازگشت به آن فضای مسموم را ندارم. از طرف دیگر وقتی می‌بینم با دوری از گی لایف بلاگرها سلامت روحی را به دست آورده‌ام که در بین بچه‌های بلاگر بسیار کم دیده شده، تردیدم برای بازگشت بسیار می‌شود. باید اعتراف کنم نسبت به تحمل فساد و مبارزه با آن بسیار ضعیف بودم. اگرچه امروز قوی‌تر از گذشته‌ام اما بازهم نیاز به زمان دارم تا قدرت مبارزه و گذشتن از کنار بی‌اخلاقی‌ها را در خودم تقویت کنم.

هویت درون بر روی بلاگ اسپات به طور کلی حذف شده و اکانت گوگل و هات‌میل‌ام را نیز حذف کرده‌ام. از آنجایی که بلد نبودم بر روی بلاگ‌دات‌کام هویت‌درون را حذف کنم، این تریبون در دستم ماند تا تصمیم گرفتم برای سالی که رفت و سالی که خواهد آمد بنویسم. بازکردن منجم و نوشتن این پست فقط رفع دلتنگی است که از جامعه خودم در دل داشتم. جامعه‌ای که با آدم‌های خوب و بدش متعلق به همدیگر هستیم و دربرابر دگرباش‌ستیزان منافع مشترکی داریم. جامعه‌ای که هرچه دعوا و فحش و جنجال می‌کنیم از دلسوزی ما نسبت به وضع خودمان می‌آید. در پایان برای سال جدید آرزو می‌کنم همه‌ی دگرباشان جنسی ایرانی، چه در داخل و چه در خارج، چه آنهایی که کسانی از سازمانی بیرون کردند و چه آنهایی که سازمانی جدید تاسیس کرده‌اند، چه آنهایی که صدمه و آسیب دیدند و کنار رفتند و چه آنهایی که با قدرت به مبارزه ادامه می‌دهند و همه و همه، در کنار هم زیر یک سقف به نام جامعه اقلیت‌های جنسی ایرانی برای رفع محرومیت‌ها تلاش کنیم.

بوس به روی همه‌ی دگرباشان جنسی ایرانی

نوروزتان پیروز

17 thoughts on “جنجالی که رفت… چالشی که در راه است… سالی که می‌رسد، باز هم خواهد رفت

  1. زندگی سراسر چالش هست … آشنایی ها صورت میگیرد و خاطراتی شکل میگیرد، بعضی خوش و بعضی دیگر تلخ … ما نسبت به آشنایی هایی که بوجود می آید مسئول هستیم …. هنگامی که ناگهان همه را ترک کنیم یک پیام میفرستیم: هرگز به من دل نبند چراکه در زمانی که اوضاع برایم دشوار شود رهایت خواهم کرد … به هر صورت همه ما شرایط سختی را گذرانده ایم و در پیش رو داریم … امیدوارم همانگونه که نوشته ای قویتر از قبل شده باشی … سال خوبی را برایت آرزو میکنم

    Like

  2. به به اینجا کجا شما کجا! :دی
    ببین همه آدما با هم اختلاف دارن..
    ولی این نباید توی روابطشون خدشه ای وارد کنه..
    البته واسه من مهم نیس..
    ولی جامعه گی حداقل بهتره بعضی جاها کوتاه بیاد..
    حالا با هر عقیده ای..و نظری
    لااقل میشه سلام و عیک رو حفظ کرد
    چون همین بودن به اونایی که نیستن یا نمیتونن باشن امید میده..
    سال خوبی داشته باشی..
    و امیدوارم سال پیچیده ای نداشته باشی..

    یوسف

    Like

  3. تو جزو اون ادمهای پوچی هستی که از هرچیزی برای خودنمایی استفاده میکنی. حتی این پست هم فقط برای خودنمایی نوشته شده. دقیقا فکر میکنی عقل کلی و همه باید ازت پیروی کنن. اگر تواناییش رو داشتی شاید میشد بهش فکر کرد اما ادمی که هر حرکتش از روی بی فکری انجام میشه و همیشه به خاطرشون در حال عذر خواهی کردنه ( برای به نمایش گذاشتن انسانیت نیست مطمئنا برای اینه که ادعا کنی خوبی) هرگز نباید به خودش اجازه ی این گونه حرکتهارو بده.
    در مورد رفتارهای جنسی و مخصوص بی بند وباری هم حرف نزن که هرکی تو رو نشناسه من یکی خوب میدونم تو چی هستی! حتی به دوستات رحم نمیکنی. اگر خودت نتونی بلایی سرشون بیاری میبری میدی دست یکی دیگه! خواهشا در این مورد هم دیگه حرف نزن.

    Like

    • ممنونم از این که احساسات خودت رو بیان کردی. ایکس جان! همیشه به خودم از لحاظ اخلاقی افتخار کردم و آشکارا جار زدم و با نام از بی اخلاق ها انتقاد کردم و از معرفی نکردن خودم در جمعی یا به فردی نترسیدم چرا که پاک بودم و هستم

      خوشحالم تو منو شناختی و خوشحال ترم که بسیاری دیگر هم منو شناخته اند و همیشه این من بودم که دوستانم رو کنار زدم وقتی زرد شدند
      پس شک ندارم به شناختی که دوستانم از من به عنوان انسان شناخته اند
      برای تو آروزی سلامتی می کنم

      Like

  4. eeee شایان
    تو داری اینجا می نویسی؟
    چه بی سر و صدا پسر
    !!!
    من فکر کردم بعد از اون ماجرای روز ملی دیگه گذاشتی رفتی
    خیلی خوشحالم که وبلاگت رو پیدا کردم

    Like

    • مهرداد جان
      ممنون از لطفی که به من داشتی
      اما من نمی نویسم. این وبلاگ قدیمیه و تنها هویت درونی بود که توش می تونستم پست نوروزی خوم رو بگذارم. توی پست هم توضیح دادم
      بعد روز ملی بودم اما بعد از دیدن بی اخلاقی هایی که از طرف کسانی که قبلا متاسفانه باهاشون دوست بودم تصمیم گرفتم گورمو از این لایف گم کنم

      Like

  5. اصلن همه ی اینا رو ولش کن .. شایان داره دوباره می نویسه و این یعنی یه عیدی اساسی .. ولی خب ، اون عیدیه مادی ای که میدی یه چیز دیگه اس :))

    Like

    • قریبه نازنین منو شرمنده می کنی
      الان همین یک پست رو عیدی بگیر
      واقعا دلم برای تو تنگ شده بود
      بوووووووووووووووس

      Like

  6. عجبا
    حیرتا
    دلم برای جایی که ببینم تو توش مینویسی تنگ شده بود
    بترکه چشم حسود
    :)))

    Like

  7. شایان جان جوگیر نشو لطفا. تو هیچ کشوری کسی به خاطر جشن نوروز کشته شده. چه آماده اید شما هم ماشاالله. خوبه والله. ملی مذهبی جماعت از آبی که وجود نداره هم ماهی می گیره.
    به امید شادی و موفقیت همیشگی همه ی آدم های همه جای دنیا نه فقط ایرانی ها و نه فقط تو نوروز

    Like

نگاه شما

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s