من و ردپای گم شده‌ام

گمان می کنی او را یافته ای اما باز به دنبالی می گردی. تو دنبال اویی هستی که خود می خواهی اما او خود را به تو تحمیل کرده. هرگز به این گمان پی نمی بری مگر زمانی که آب شوی از درد و تمام احساست را بیرون بریزی. و من باز منتظرم، منتظر راه خوب تو که گمان اشتباه من را فرو بریزد و شادی را به همه‌ی ما ببخشد یا باز کنارت بودن که تمام این سال ها پس از شکستت از شرکت در دردت جدا نبودم. نگرانی مرا بپذیر اما راه‌ت را برو و فقط شادی کن. حتی وقتی دلیل برای غم داری به خاطر غم -تا شکست بخورد- شادی کن.

نگاه شما

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s