الان (18)

همین الان یکی از هم‌خونه‌هام تو اتاقشه، یکی دیگه تو آشپزخونه داره شام رو آماده می‌کنه، یک مهمون هم داریم که جلوی من نشسته و داره با گوشی‌یش اخبار رو چک می‌کنه. همین الان یکی از وبلاگ‌نویس‌های قدیمی که دیگه نمی‌نویسه تو وایبر بهم پیام داد و دقیقا همین الان هم‌خونم از آشپزخونه میگه «آقایان بفرمایید…، سفره رو پهن کنید، غذا حاظره.» و من در حالی که مهمون داره میز رو می‌چینه این‌ها رو می‌نویسم. پیام دوست وبلاگ‌نویسم رو میدم بعد میشینم پای سفره و نوشتن این لحظه رو ادامه می‌دم.

خوب…، برگ پاییز و صدای آوازه خوان ِ گل یخ که داره از پاییز می‌خونه تو خونه پیچیده، سه رغم غذا خوردیم، به قول هم‌خونم رویداد هفته. هنوز دو تا از بچه‌ها دارن میزنند، یکی دیگه برگشت به لبتابش مثل من البته داره یک گزارش میذاره تو سایت گروه سیاسی مطبوع‌ش. چقدر این پاییز برای من شیرینه، اون قدر که از شیرینیش بغض می‌کنم چرا همچین پاییز آرومی هیچ وقت نداشتم؟ نه من دیگه به آشوب خنکای درخت زرد بر نمی‌گردم.

پیوست به پست: پاییز – کوروش یغمایی

https://soundcloud.com/mani-azizi/k45fmzfzoqt5

خارج از پست: امروز یک بحثی کردیم که دو ساعت طول کشید، دقیقا شب شد. من آماده یک بحث بزرگتر هستم که طرف مقابلم نمیاد پای میز مذاکره تا دور دوم رو داشته باشیم 😀 .

نگاه شما

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s