نامه‌ای به گریلای

گیانم، گریلای شدی تا دفاع کنی، دست خوش. دشمن نا برابر می‌جنگد؟ می‌فهمم. من در کشوری که سال‌ها در مقابل دشمنی با قوای نابرابر جنگید به دنیا آمدم. شاخه‌ای از قوم تو با ما بودند و یا بر ما، اما ما مرزمان را نگه‌داشتیم. گیانکم، افرادی که خاک کشور من را نجات دادن امروز کنار پیشمرگه‌ها هستند، همان پیشمرگه‌هایی که امروز به مرز کوبانی رسیده‌اند اون‌ها در طول زمان در مقابل شاخه‌ای از قوم تو می‌جنگیدند. یک برادر هم قوم‌ات در یو‌ان‌اچ‌سی‌آر ترکیه به من گفت سال‌ها پاسدار کشته و به آن افتخار می‌کرد اما گیانم تو یادت باشد یک سردار پاسدار امروز کنار پیشمرگه‌هاست. یادت باشد وقتی اردوغان قدرت‌ در دستش بود اجازه داد تا نیرو و سلاح به تو نرسد اما کشور من پیشمرگه‌ها را تنها نگذاشت. گریلای نازنینم، امروز چشم دنیا به توست، به شلیک تک تک ِ گلوله‌هایی که به کمک غرب و نظام سرمایه برای عقب کشیدن تحجر به قلب ِ افراط زدی. من با تو بودم در تمام این اخبار، از قلبم و بدان ما اگر از یک نژاد هم نباشیم که هستیم، تو حق داری آزاد باشی و آزاد کنار همه‌ی هم‌وطنانت در یا بی هر مرز جغرافیایی زندگی کنی. امیدوارم روزی سلاح را زمین بگذاری و با کلنگ، پی ِ یک کارخانه را بکنی تا با همه‌ی مردم‌ات سرزمینی آباد داشته باشی.

پیوست به پست: با توام کوبانی از رها

https://soundcloud.com/raha-ava/ba-toam-koobani-raha

خارج از پست: این پست هم از مجموعه پست‌هایی است که در مرض ِ ترس از آپ کردن یک هفته توی درفتم ماند و آخرش هم اونی که خواستم نشد.

3 thoughts on “نامه‌ای به گریلای

    • بنظرم مرزی هست اما نه به عمق نژاد، به نشان ِ یک خط.
      کرد همزبان نیست و نژاد چند زبان ایرانی باید به همه اقوام از لر که من یکی از اون ها هستم تا کرد که مظلوم ترین اون هاست احترام بذاره.

      Like

نگاه شما

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s